Lenda:   Raportohet dhune ne burgun grek ne  Malandaions

          I dashur Z.Kaminis!

            Me poshte kemi bashkengjitur nje artikull te gazetes “SHEKULLI”, botuar ne Shqiperi, e cila pershkruan nje leter te firmosur nga nje grup te burgosurish te vendosur ne burgun grek ne Malandaions. Persa i perket asaj qe ato pretendojne, qe ka te beje me çfare ndodh brenda mureve te burgut, ne do te vleresonim veprimin tuaj ne qofte se do ta merrni ne konsiderate.

Të burgosurit: ne po bëhemi kriminelë me zor brenda mureve te burgut

Erjoni, nismëtari i letrës që është dërguar nga burgu grek në gazetë, është djali i madh i familjes Mukollari, që jeton në fshatin Lumalas të Korçës. Ai ka edhe një motër e vëlla. Shumë vite më parë emigroi në Greqi. Sipas të atit, ai punonte në bujqësi dhe lekët që fitonte i dërgonte në familje, mbasi ishin në vështirësi ekonomike. Po sipas tij, pronari për të cilin punonte Erioni, nuk ishte korrekt në pagesat ndaj emigrantëve. Një ditë ky pronar u gjet i vrarë dhe dyshimi u hodh mbi emigrantët. Erjoni disa ditë më parë ishte grindur me pronarin e tij, sepse ai nuk po i jepte rrogën, në prani të disa fshatarëve grekë, ndaj prokuroria, mbështetur në këto dëshmi ngriti akuzën se ishte ai vrasësi. Në këto rrethana, ai u arrestua dhe nga një gjykatë greke e shkallës së parë u dënua me 101 vjet burg. Në sallën e gjyqit Erjoni, i cili nuk e ka pranuar kurrë krimin, nuk kishte as familjarë, as avokat dhe as ndonjë përfaqësues të trupit diplomatik shqiptar. Kur çështja shkoi në shkallën e dytë, sipas të riut, iu kushtua rëndësi fakteve të munguara të gjykimit të parë. Kjo e lehtësoi pozitën e tij, por nuk e shpëtoi nga dënimi. Gjykata e Apelit e dënoi me 21 vjet burg. Pas kësaj, familjarët e hapën gjyqin në Korçë. Në sajë të bashkëpunimit me gjykatat greke u sigurua jo vetëm akuza, por edhe materialet faktike rreth krimit dhe u krye proçesi. Gjykata e Faktit në Korçë e dënoi për akuzën e vrasjes, por duke marrë parasysh që faktet bindëse mugonin, e dënoi me 11 vjet burg. Prej tyre, Erjoni ka kryer tre në Greqi dhe shpreson që një ditë të transferohet në burgjet e Shqipërisë.

Nëntë shqiptarë të burgosur në Malandainos të Greqisë denoncojnë autoritetet e atyshme për dhunë e  racizëm. Nismëtari  i dërgimit të letrës informon se të burgosurit kërkojnë që shteti shqiptar të mbrojë të drejtat e tyre dhe t’u plotësojë kërkesën për t’u transferuar për kryerjen e dënimit në burgjet shqiptare.

Mes të tjerash, në këtë letër shkruhet: “Ne jemi një grup shqiptarësh që kemi konsumuar vepra të ndryshme penale dhe të dënuar nga organet e drejtësisë greke dhe po vuajmë dënimin në burgun e Malandainos në Greqi. Jeta e padurueshme këtu në burg na ka detyruar të kërkojmë të komunikojmë me autoritetet e vendit tonë dhe te kerkojme të na transferojnë për të vuajtur pjesen tjeter te denimit aty, mbasi në burg po bëhemi kriminelë me zor. Persekutimi ynë ka filluar që në gjykatat greke. Për të njëjtat vepra penale të kryera edhe nga grekët, drejtësia greke na jep dyfishin e dënimit. Në sallën e gjyqit ne jemi ndier të braktisur, mbasi asnjëherë nuk ka ndodhur që të marrin pjesë përfaqësues të ambasadës apo konsullatave shqiptare në Greqi. Në këtë burg  vuajnë dënimin 300 të burgosur, prej tyre rreth 100 jemi shqiptarë. Dënimet ndaj shqiptarëve janë më të larta edhe se ndaj emigrantëve të kombësive të tjera që ndodhen në burgjet greke.

Kur kemi mbërritur në këtë burg, pyetja e parë që na bënë ishte nëse ishim shqiptarë. Kur ne ua pohonim këtë fakt na çonin tek ndërtesa e caktuar për shqiptarët, një godinë e veçuar nga ato te të burgosurit e tjerë. Kushtet e jetesës i kemi shumë më të vështira se në godinat e tjera dhe për ne janë bërë të zakonshme fyerjet, rrahjet, futjet në birucë me të drejtë e pa të drejtë. Jeta jonë është bërë një ferr i vërtetë. Tek drejtuesit e burgut kemi kërkuar sqarime pse na veçojnë nga të burgosurit e tjerë, por ata na përgjigjen: “Kemi urdhër nga Ministria e Rendit që t’ju veçojmë nga grekët dhe të burgosurit e shteteve të tjerë”.

Është ky një fakt që dëshmon se persekutimi i shqiptarëve është më i ashpër se ndaj të gjithë të huajve. Por mes këtyre fakteve do të rendisja edhe minimizimin e lejeve për të dalë nga mjediset e burgut për të burgosurit shqiptarë dhe ditët e punës, të cilat shpërblehen me shkurtim të ditëve të burgut.

Letra e të dënuarve në fund është firmosur nga Erjon Mukollari, I. Trimi S. Qemali nga Korça, S. Ashimi, nga Tirana, N.Avdiaj e L.Sherifi, I.Metani nga Fieri, D.Muça nga Pogradeci, A.Pojani nga Shkodra etj.

          Ne pritje te forcimit te bashkepunimit tone,

                                                              AVOKATI I POPULLIT

                                                                 Ermir DOBJANI