I
nderuar zoti Kryetar,
Une
kerkuesi Sokol Peza jam perjashtuar nga Policia e Shtetit me
urdherin Nr. 1913, dt. 28.09.2002, te Ministrit te Rendit
Publik. Pas perjashtimit kam ngritur padi ne Gjykaten e Shkalles
se Pare Tirane, kunder Ministrise se Rendit Publik, me objekt
anullimin e urdherit te Ministrit te Rendit Publik te cituar me
siper dhe perfitimin e pageses kalimtare. Gjykata e Shkalles se
Pare Tirane me vendimin Nr. 3414, dt. 21.07.2003, ka vendosur, pranimin
e kerkese padise, anullimin teresisht te Urdherit Nr. 1913, dt.
28.09.2002, te Ministrit te Rendit Publik dhe detyrimin e te
paditurit te paguaje ne favorin tim pagen kalimtare.
Kunder
ketij vendimi, nga pala e paditur, eshte bere ankim ne Gjykaten
e Apelit Tirane, e cila me vendimin Nr. 673, date 13.04.2004, ka
vendosur, lenien ne fuqi te vendimit Nr. 3414, dt.
21.07.2003 te Gjykates se Shkalles se Pare Tirane ne
pjesen qe detyron palen e paditur Ministrine e Rendit Publik te
me paguaje mua pagesen kalimtare, ndryshimin e vendimit ne
pjesen tjeter dhe rrezimin e padise lidhur me anullimin
teresisht te Urdherit te Ministrit te Rendit Publik.
Ne
pjesen aresyetuese te vendimit te saj, Gjykata e Apelit Tirane
midis te tjerave shprehet se, gjykata ka gabuar ne
perfundimin ne te cilin ka arritur duke anulluar teresisht
Urdherin Nr. 1913, dt. 28.09.2002, te Ministrit te Rendit
Publik. Anullimi i plote i ketij Urdheri passjell dhe kthimin ne
punen e mepareshme te paditesit. Rikthimi ne pune eshte nje
moment i zgjidhur me Vendimin Unifikues te Gjykates se Larte nr.
31, date 14.04.2003, prandaj nuk shtrohet dhe nuk mund te
zgjidhet me vendimin e gjykates. Per kete
pjese vendimi i Gjykates se Shkalles se Pare duhet te
ndryshohet duke mos u anulluar Urdheri i mesiperm i Ministrit te
Rendit Publik dhe duke vendosur rrezimi i padise per kete pjese.
Kunder
vendimit te Gjykates se Apelit Tirane eshte bere rekurs ne
Gjykaten e Larte, e cila me vendimin e saj Nr. 1798 , date
15.10.2004, ka vendosur mos pranimin e rekursit.
Edhe
ne Institucionin e Avokatit te Popullit kane ardhur disa ankesa
nga ish punonjes te Policise se Shtetit apo te Gardes se
Republikes, institucione qe jane ne varesi te Ministrise se
Rendit Publik. Ata shkruajne se jane perjashtuar padrejtesisht
nga Policia apo Garda, me motivacione te pabazuara ne ligj e ne
prova dhe ne disa raste denigruese per personalitetin e tyre.
Ankuesit, pas perjashtimit nga radhet e Policise apo te Gardes u
jane drejtuar organeve gjyqesore me kerkese padi, me objekt
anullimin e urdherave administrative te titullarit te Ministrise
se Rendit Publik apo te Drejtorit te Pergjithshem te Policise se
Shtetit, detyrimin e tyre per rikthimin ne pune dhe pagimin e
demit te shkaktuar per qendrimin papune.
Ne rastet e ankuesve te cituar me siper, gjykatat, duke
perfshire edhe Gjykaten e Larte, kane vendosur pranimin e
pjeseshem te padise si dhe te drejten per t’i demshperblyer me
disa paga mujore, deri me pagen e nje viti pune. Ndersa kerkesen
per t’u rikthyer ne vendin e punes jua kane rrezuar. Vendimet
per rrezimin e pjeses se padise qe ben fjale per rikthimin ne
pune, Gjykatat i kane mbeshtetur ne Vendimin Unifikues te
Kolegjeve te Bashkuara te Gjykates se Larte nr. 31, date
14.04.2003.
Me
Vendimin Unifikues te Kolegjeve te Bashkuara te Gjykates se
Larte nr. 31, date 14.04.2003, eshte vendosur se: “me
ane te ankimit ne gjykate punonjesi i policise, ashtu si dhe nje
numer tjeter punonjesish publike qe kane detyra te caktuar
sherbimi ndaj shtetit, per shkak te te cilave veprojne si
perfaqesues te shtetit per mbrojtjen e interesave te tij, nuk
mund te realizojne gjyqesisht rikthimin ne detyren qe kane
pasur, edhe ne qofte se provohet qe jane larguar prej saj pa
shkaqe te perligjura”. Ky vendim eshte botuar ne
Fletoren Zyrtare Nr. 76 te vitit 2003,
per njesimin e praktikes gjyqesore.
Duke
e studjuar me vemendje dhe kujdes kete Vendim Unifikues,
rezulton se ai shkel hapur te drejtat e punonjesve te policise
dhe bie ndesh me Konventen Europiane te te Drejtave te Njeriut
dhe me Kushtetuten e Republikes se Shqiperise dhe konkretisht
me:
1.
Nenin 6/1 te Konventes Europiane e te Drejtave te Njeriut, ne te
cilin behet fjale per te drejten e individit per nje proçes te
rregullt ligjor. Edhe ne nenin 42/2 te Kushtetutes sone
parashikohet se: “Kushdo, per mbrojtjen e te drejtave, te
lirive dhe interesave te tij kushtetuese dhe ligjore, ose ne
rastin e akuzave te ngritura kunder tij, ka te drejten e nje
gjykimi te drejte dhe publik brenda nje afati te aresyeshem nga
nje gjykate e pavarur dhe e paanshme e caktuar me ligj”.
Por duke mos ju futur akuzave te ngritura ndaj tyre, proçesi
nuk konsiderohet i drejte.
2.
Nenin 35/4 te Kushtetutes, ku percaktohet se: “Kushdo ka te
drejte te kerkoje ndreqjen ose fshirjen e te dhenave te
paverteta ose te paplota ose te mbledhura ne kundershtim me
ligjin”. Shpesh here punonjesit e policise largohen nga
puna (perjashtohen nga Policia e Shtetit) me motive nga me te
ndryshmet duke ju referuar te dhenave qe mblidhen ne rruge
ligjore e jo ligjore te cilat futen ne dosjet e tyre personale.
Gjate gjykimeve te tyre keta punonjes insistojne qe te
verifikohen ligjerisht keto te dhena. Por ne Vendimin Unifikues,
Gjykata e Larte, ndonese ju jep te drejten e demshperblimit
punonjesve te policise qe largohen padrejtesisht nga puna, nuk
shprehet per domosdoshmerine per ndreqjen ose fshirjen e te
dhenave te paverteta ose te mbledhura ne kundershtim me ligjin,
siç po ndodh shpesh here me ta dhe mbi bazen e te cilave
perjashtohen nga Policia. Keshtu qe te dhenat ngelen ne dosjet e
tyre dhe i pengojne per te ushtruar me vone te drejten e
punesimit te tyre sipas profesionit dhe arsimit.
3.
Nenin 7 te Kushtetutes, ku percaktohet se: “Sistemi i
qeverisjes ne Republiken e Shqiperise bazohet ne ndarjen dhe
balancimin e pushteteve ligjvenes, ekzekutiv dhe gjyqesor”.
Gjykata e Larte, e cila eshte pjese e pushtetit gjyqesor, nuk
mund te marre atributet e pushtetit ligjvenes, siç ka bere ne
rastin konkret duke mare rolin e ligjvenesit. Ne fakt ky Vendim
po sherben si baze ligjore ne gjykimin e padive te punonjesve te
Policise dhe te Gardes se Republikes. Edhe pse Ligji “Per
Policine e Shtetit” eshte i manget lidhur me parashikimin e te
drejtes se rikthimit ne pune ne rruge gjyqesore te punonjesve te
policise, kjo s’i jep te drejte Gjykates te kryeje detyren e
pushtetit ligjvenes.
4.
Nenin 44 i Kushtetutes, ku percaktohet se: “Kushdo
ka te
drejte
te rehabilitohet dhe/ose zhdemtohet ne perputhje me ligjin, ne
rast se eshte demtuar per shkak te nje akti, veprimi ose
mosveprimi te paligjshem te organeve shteterore”.
Sipas
fjalorit te shqipes se sotme, botim i Institutit te Gjuhesise
dhe Letersise i vitit 1984, faqe 1015, rehabilitim
d.m.th. t’i kthesh dikujt zyrtarisht te drejtat qe i ka humbur
ose qe i jane hequr gabimisht; t’i kthesh ose t’i vesh
perseri ne vend dikujt emrin e mire ose nderin qe i ishte
perlyer. Pra nga ky shpjegim e sqarim i fjalorit, kuptohet
qarte qe ne rastet e perjashtimit te pabazuar nga policia, e
drejta kryesore qe i hiqet padrejtesisht punonjesit te policise
nga akti i paligjshem i organeve shteterore (urdheri i
perjashtimit nga Policia apo Garda e Republikes), eshte e drejta
per pune. Dhe qe ta rehabilitosh ate do te thote qe t’i
rikthesh atij te gjitha te drejtat, ku vendin kryesor e ze
rikthimi ne pune, kur provohet gjyqesisht se ai eshte hequr
padrejtesisht nga puna. Nuk ka dhe nuk mund te kete de jure e
de facto rehabilitim te nje personi te hequr padrejtesisht
nga puna vetem me faktin e demshperblimit te tij me pagen e nje
viti pune, siç eshte vendosur me Vendimin Unifikues te cituar
me siper.
5. Vendimi Unifikues Nr. 31, date
14.4.2003, vjen ne kundershtim me nenin 32/5 te Ligjit Nr. 8553,
date 25.11.1999 “Per Policine e Shtetit”, ne te cilin eshte
parashikuar e drejta e punonjesit te policise per t’u ankuar
edhe drejtperdrejte ne gjykate ne rastet e perjashtimit nga
policia. Perderisa eshte parashikuar e drejta e ankimit ne
gjykate e punonjesit te policise, kuptohet qe ai do t’i
kerkoje gjykates rivendosjen ne vend te te gjitha te drejtave te
shkeluara atij nga urdheri i perjashtimit, dhe e drejta per
t’u rikthyer ne pune eshte primare.
Aresyetimi
i Gjykates se Larte se,
meqenese Ligji “Per Policine e Shtetit” nuk shprehet
per rikthimin ne pune te punonjesve te policise, gjykata nuk e
ka nje te drejte te tille, dhe se ne rastet e shqyrtimit te nje
ankimi per perjashtim nga detyra ajo ka vetem te drejte te
konstatoje ose te vere ne dukje shkeljen e ligjit, nuk eshte
i drejte. Pavaresisht se Ligji “Per Policine e Shtetit” nuk
shprehet per rikthim ne pune, duhet theksuar se ai ju jep te
drejten e ankimit ne gjykate dhe nuk i kufizon te drejtat dhe
kerkimet e punonjesit te policise ne ankimin drejtuar gjykates
kunder urdherit te perjashtimit. E drejta e ankimit ne gjykate
kunder urdherit te perjashtimit nga policia apo puna eshte nje e
drejte personale. Ashtu si ne çdo rast tjeter te shqyrtimit
gjyqesor, ushtrimi i kesaj te drejte, e ve detyrimisht gjykaten
para zgjidhjes se problemit te çeshtjes qe shqyrton. Nuk mund
te kuptohet roli i gjykates dhe sidomos roli i vendimmarres i
saj, vetem me konstatimin apo venien ne dukje te shkeljes. Ligji
nuk kufizon menyren e zgjidhjes se çeshtjes nga gjykata e per
pasoje, kur paditesi kerkon rikthim ne punen e meparshme dhe
gjykata e pranon te drejte kete zgjidhje, ajo ka te drejte te
vendose per rikthimin ne pune.
Gjykata
ne rastin konkret ka vepruar ne kundershtim edhe me nenin 1/2 te
K.Pr.Civile, sipas te cilit: “Gjykata nuk mund te refuzoje
te shqyrtoje dhe te jape vendime per çeshtjet qe i paqiten per
shqyrtim, me aresyetim se ligji mungon, nuk eshte i plote, ka
kunderthenie ose eshte i paqarte”. Pra edhe pse Ligji
“Per Policine e Shtetit” nuk parashikon drejperdrejte
kthimin ne pune, kjo nuk legjitimon Gjykaten e Larte te vendose
rregulla qe zene vendin e ligjit.
Gjykata
e Larte i referohet nje vendimi te Gjykates se Strasbourg-ut ne
çeshtjen Pellegrin kunder Frances. Mirepo, ajo e keqiterpreton
ate sepse ne vendimin e Gjykates se Strasbourg-ut behet fjale
“per disa poste qe kane te bejne me pergjegjesi ne sektorin
publik, qe jane ne interesin e pergjithshem, ose me pjesmarrje
te ushtrimit te pushteteve qe jepen prej te drejtes publike.
Mbajtesit e posteve te tilla perdorin nje pjese te pushtetit
sovran te shtetit. Per rrjedhoje, shteti ka nje interes ligjitim
per te kerkuar prej ketyre nepunesve nje detyrim te veçante
besimi dhe besnikerie”. Nga kjo reference kuptohet qarte
qe behet fjale per poste te larta drejtuese ne sektorin publik,
pjese e te cilit eshte edhe Policia. Duke ju referuar akteve
normative per Policine e Shtetit, punonjesit e policise ndahen
ne kater role (nivele apo kategori), roli baze, roli i mesem,
roli i larte dhe roli madhor. Dhe ne se gjykatat tona do ti
referohen vendimit te Gjykates se Strasbourg-ut, duhet t’i
referohen vetem kur kane çeshtje ne gjykim me punonjesit e
policise te rolit madhor dhe jo me punonjesit e roleve te tjera.
Ky konkluzion del edhe nga vete vendimi Gjykates se
Strasbourg-ut, e cila shprehet se, “Nga ana tjeter, ne
lidhje me postet e tjera, te cilat nuk kane kete aspekt
te“administrimit publik”, nuk ka interes te tille”.
Pra kuptohet qarte se, detyrimi i veçante besimi dhe
besnikerie, nuk kerkohet per punonjesit e policise te roleve
te tjera dhe sidomos per punonjesit e thjeshte te policise apo
te Gardes qe mund te jene edhe polic trafiku, magazinier etj,
por per drejtuesit kryesore te saj. Aresyetimi ne keto
vendime nuk gjen mbeshtetje as ne ligjet e meposhteme:
a)
Nr. 8670, dt. 26.10.2000 “Per gradat dhe karieren ushtarake ne
Forcat e Armatosura te Republikes se Shqiperise”, ne nenin 28
te te cilit parashikohet e drejta e ushtarakut qe kur
mosmarrveshjet nuk zgjidhen te ankohet ne gjykate dhe se (pika
3) “Kur akti i shfuqizuar nga gjykata ka te beje me
nxjerrjen ne rezerve ose me lirimin e ushtarakut, ai ka te
drejte te rikthehet ne detyren e meparshme ose ne nje detyre
tjeter te njejte me ate te meparshmen”.
b)
Kodin e Punes, ndryshuar me Ligjin Nr. 9125, date 29.07.2003,
neni 146 (i
ndryshuar), sipas
te cilit: “ Zgjidhja e kontrates pa shkaqe te aresyeshme eshte e
pavlefshme. Per punemarresit ne administraten publike, kur ka
nje vendim gjykate te formes se prere per kthimin ne vendin e
meparshem te punes, punedhenesi eshte i detyruar te zbatoje kete
vendim”.
c)
Nr. 8549, date 11.11.1999 “Statusi i nepunesit civil”, ne
dispozitat e te cilit parashikohet se, kur nepunesi civil
largohet padrejtesisht nga puna ka te drejte te ankohet ne
Komisionin e Sherbimit Civil dhe ne gjykate. Keto organe kur
konstatojne se ai eshte larguar padrejtesisht nga puna vendosin
rikthimin e tij ne vendin e punes.
Pra
edhe nga keto akte normative, te cilat mbrojne kategori te
ndyshme punonjesish, rezulton se Vendimi Unifikues i cituar me
siper dhe Vendimi i Gjykates se Apelit Tirane Nr. 673, date
13.04.2004, lene ne fuqi me mospranim rekursi nga Gjykata e
Larte me Vendimin Nr. 1798, dt. 15.10.2004, duke mos me kthyer
ne pune mua dhe punonjesit e policise (te cilet jane pjese e
administrates publike), me
diskriminon hapur mua kerkuesin Sokol Peza dhe ata.
Per
aresyet e permendura me siper dhe ne baze te dispozitave
kushtetuese e ligjore te pershkruara ne bazen ligjore te kesaj
kerkese, i kerkojme Gjykates Kushtetuese qe pasi ta shqyrtoj
kerkesen tone, te vendose shfuqizimin e Vendimit Unifikues te
Kolegjeve te Bashkuara te Gjykates se Larte nr. 31, date
14.04.2003 dhe Vendimit te Gjykates se Apelit Tirane Nr. 673,
date 13.04.2004, lene ne fuqi (me mospranim rekursi) nga Gjykata
e Larte me Vendimin Nr. 1798, dt. 15.10.2004, si te papajtueshem
me Kushtetuten tone dhe me Konventen Europiane te te Drejtave te
Njeriut.
Bashkelidhur
po ju dergojme edhe nje kopje te Vendimit Unifikues te Kolegjeve
te Bashkuara te Gjykates se Larte nr. 31, date 14.04.2003;
Vendimit Nr. 3414, dt. 21.07.2003, te Gjykates se Shkalles se
Pare Tirane, ndryshuar me vendimin Nr. 673, date 13.04.2004,
te
Gjykates se Apelit Tirane, lene ne fuqi (me mospranim rekursi)
nga Gjykata e Larte me vendimin e saj Nr. 1798, dt. 15.10.2004;
Vendimit te Gjykates se Apelit Tirane Nr. 673, date 13.04.2004
dhe Vendimit te Gjykates se Larte Nr. 1798, dt. 15.10.2004.
K E R K U E S
SUBJEKT I INTERESUAR
Sokol PEZA
AVOKATI I
POPULLIT
Ermir DOBJANI