|
Gazeta
"KORRIERI" , 25 Maj 2005
PER
FEMIJET, POLITIKA ME E MIRE, MOSPOLITIZIMI
Nga Ermir DOBJANI
I
nderuar lexues,
Si Avokat i Popullit, puna e ka sjelle qe, permes
problematikes se shumanshme qe trajtohet prane Zyres qe drejtoj,
te njihem mire me patologjine e shoqerise shqiptare dhe
administrates shteterore, qendrore dhe vendore, qe funksionon
brenda kufijve te atij qe rendom e cilesojme si shtet i se
drejtes.
Jo vetem ne cilesine e nje zyrtari te Republikes se
Shqiperise, por ne radhe te nje prindi dhe qytetari, edhe une
sikunder shume te tjere e radhis veten nder ata njerez qe tashme
kane ndjeshmerine e mjaftueshme per te perfillur domosdoshmerine
qe, nese duam te sigurojme te ardhmen, na duhet te mirekujdesemi
per shtresen e te miturve, pra brezin e neserm.
Nga kjo pikepamje, te gjitheve na dhemb kuturisja e
femijeve me kutiçka kartoni te mbushura me cigare, çakmake dhe
ora kineze, te ofruara ne pazarin e pare me nje shume fantastike
“si te vjedhura”, por qe ne te dytin zbresin vetem per pese
mije leke te vjetra. Vini re me lart, “si te vjedhura”.
Reklame me vetvrasese per shperblimin e imoralitetit nuk mund te
gjesh. E keshtu me radhe, mund te rikujtoja ketu mangesite dhe
pamundesite e shume te tjereve per te vazhduar shkollen,
kufizimet e disa te tjereve nga frika e gjakmarrjes sa te
kobshme, aq edhe absurde, diku nje depresion fatal me
litarshallin ne qafe e te tjera skena te tjera, ndoshta jo kaq
makabre. Femijet mbi kokat e prinderve ne grumbullime dhe
demonstrime me karakter thellesisht politik, edhe me lule ne
dore, perseri nuk te lene veçse nje shije te hidhur manipulimi
dhe abuzimi me harene e tyre feminore. Dhe ketu eshte fjala per
femije 5-10 apo 14-vjeçare dhe jo per 16-17-vjeçare qe
pergatiten per te ushtruar te drejten e votes.
Pikerisht keto ndjesi me kane kapluar ditet e fundit,
teksa shikojme ne televizion takime elektorale, ku ne radhet e
para jane pikerisht ata qe nuk kane te drejte vote, pra femijet.
Ne dukje – spontanitet minorenesh - vetvetiu te lindin
dy pyetje: e para, jane te rriturit ata qe sigurojne kete
pjesemarrje te te pavotëve ne takime vote-kerkuese, apo te
pavotët shkojne pas tyre njelloj sikur te shkonin pas nje
karvani dasmoresh, te yshtur nga ritmet e daulles?
Ne çdo situate, njeriu nuk mund te qendroje moskokeçares,
dhe natyrshem ben ate qe ka ne dore, e ne mos ne dore, ate qe
mendon se eshte me e mira. Kjo ishte nje arsye e mjaftueshme qe
si Avokat i Popullit bera nje deklarate per median para disa
ditesh. Kjo eshte arsyeja qe edhe tani vendosa te shprehem disi
me gjere per kete problem.
Institucionalisht si Zyre e Avokatit te Popullit kemi
ndermarre nje fushate sensibilizimi ne shume drejtime per
njohjen dhe respektimin e te drejtave te femijeve. Mbrojtja e
posaçme me ligj e femijeve, sanksionohet qarte dhe kuptueshem
ne shume akte ligjore kombetare e nderkombetare.
Konventa e OKB mbi te drejtat e femijeve, perben nje
instrument unik qe permbledh se bashku te drejtat civile,
politike, ekonomike, sociale e kulturore, duke u nisur nga
realiteti unitar i te drejtave njerezore dhe duke urdheruar nje
pamje unike te mbrojtjes se ketyre te drejtave. Por jo gjithmone
reagohet ne menyren e duhur per garantimin e ketyre te drejtave.
Parimi i pergjithshem, rregulli interpretues i te gjitha
normave juridike per mbrojtjen e subjektit ne menyre evoluese,
te cilit i kushtohet nje vemendje e veçante dhe e vazhdueshme
ne te gjitha vendimet dhe ne çdo procedure administrative,
shoqerore apo juridike, kompetence e institucioneve publike apo
private, eshte dhe duhet te jete interesi me i larte i
femijes. Interesi i femijes duhet te perkoje me te drejten e
tij per arsimim, si dhe ne krijimin e kushteve favorizuese per
zhvillimin ne shkallen me te gjere e te plote te personalitetit
te tij. Çdo percaktim qe ka lidhje me femijen, duhet t’i
permbahet ketij parimi. Ne kete menyre e gjithe administrata
duhet te specializohet me synimin e garantimit, ne sherbimet te
veta, te ketij interesi te tij me te larte. Kjo do te arrihet
nepermjet percaktimit te detyrave, masave komplekse dhe konkrete
dhe te edukimit te femijeve, per pacenueshmerine e tyre fizike
dhe psikologjike ne te gjitha mjediset, per permiresimin e
kushteve dhe mjediseve qe lidhen drejtepersedrejti apo
terthorazi me arsimimin dhe formimin e tyre kulturor, me rritjen
e nivelit te informacionit, me zhvillimin e shendetshem, me çlodhjen
dhe argetimin, me nxitjen e prirjeve dhe talenteve te femijeve,
etj.
Ne themel te politikave te mbrojtjes sociale te vendit
duhet te vihen femijet, te cilet per shkak te veçorive te
moshes, mungeses se pjekurise fizike dhe intelektuale, kane
nevojen e nje mbrojtjeje dhe vemendjeje te veçante, nga familja
dhe institucionet shteterore. Kushtetuta e Republikes se
Shqiperise (neni 54) parashikon nje mbrojtje te veçante te
femijeve dhe te te rinjve nga shteti.
Por mund te theksojme se femijet, si pjesa me e brishte e
familjes se madhe njerezore shpeshhere gjenden te pambrojtur, te
diskriminuar ne gezimin e ketyre te drejtave. Ky perben nje
problem aktual dhe shqetesues
edhe per shoqerine shqiptare, sidomos ne realitetin e
fushates parazgjedhore ne te cilen ndodhemi.
Konventa
Europiane e te Drejtave te Njeriut (neni 11) dhe Kushtetuta e
Republikes se Shqiperise (nenet 46 dhe 47) garantojne te drejten
e organizimit kolektiv per çfaredo qellimi te ligjshëm si dhe
lirine e tubimeve paqesore. Në nenin 47 te Kushtetutes
theksohet se “tubimet paqesore ne sheshe dhe ne vendet e
kalimit publik behen sipas procedurave te parashikuara ne
ligj”.
Politika gjithmone shfrytezon ato elemente qe ndikojne me
shume ne ndergjegjen e votuesve. Dhe nisur dhe nga imazhet e
fushatave te meparshme elektorale, jane ndeshur mjaft raste kur
forcat e ndryshme politike shqiptare i kushtojne perkujdesin
maksimal imazhit, ne vend te sqarimeve per programet e tyre
elektorale. Ka mjaft raste kur verehet nje pjesemarrje aktive e
femijeve ne fushaten elektorale te cilesdo parti politike. Ne
keto raste verejme forma te ndryshme te manipulimit apo
perfshirjes se femijeve si element “dekorativ” apo per
qellime simbolike. Nuk duhet harruar qe femijet nuk kane
pjekurine intelektuale, fizike apo mendore njesoj si te
rriturit, dhe shpesh as vete ata nuk e kuptojne qellimin e
ketyre organizimeve apo mitingjeve. Prandaj mosha per te
zgjedhur dhe per t’u zgjedhur eshte caktuar 18 vjeç e lart.
Eshte pikerisht kjo arsyeja qe ata kane nevojen per nje mbrojtje
te veçante. Ata duhen mbrojtur jo vetem nga neglizhenca
apo abuzimi, por edhe nga pergjegjesite qe kalojne tej aftesive
te tyre. Per me te per qe ne jo pak raste, ne tubime gjen
shprehje gjuha e konfliktualitetit dhe akuzave respektive teper
te renda.
Mbrojtja e te drejtave te femijeve
duhet te perbeje nje prioritet per te gjitha forcat politike.
T’u kultivojme atyre tolerancen, nje fryme me te madhe
mirekuptimi, humanizmi, shpirtin konkurues dhe ambicjet pozitive
dhe jo ndjenjen e konfliktualitetit. Nuk duhet te harrojme qe
mjedisi i jetes dhe i veprimtarise se femijeve luan nje rol
percaktues ne edukimin dhe formimin e karakterit dhe
personalitetit të tyre. Ata jane qytetaret e ardhshem dhe le
t’i edukojme ata te jene sa me te denje per Shqiperine. Vetem
keshtu do te kemi frytet e nje pune me vlera njerezore, edukuese
e mbi te gjitha me vlere kombetare. Ne te kunderten edukimi i
femijeve ne mjedise te trazuara e te tensionuara, do te thote qe
ne personalitetin e tyre te mbizoteroje dhuna, ndarja dhe
urrejtja.
Duke respektuar faktin qe ne shoqerine tone diversiteti
respektohet dhe duke kerkuar qe te drejtat femijeve ne çdo rast
te mbahen ne konsiderate dhe ku asnje femije te mos ndjehet i
perjashtuar, ne kembengulim per mosperdorimin e kesaj pjese te
shoqerise per nevoja elektorale. Kjo vlen per te gjitha forcat
politike ne vendin tone. Prandaj lideret t’u bejne thirrje
kandidateve per deputete dhe prinderve qe jane perkrahes apo
mbeshtetes te partive te ndryshme, qe te mos marrin me vete ne
aktivitetet elektorale femijet. Shkollat te distancohen nga
fushatat elektorale, drejtorite arsimore te mos lejojne qe
mesuesit t’i aktivizojne femijet ne aktivitetet elektorale.
Konsiderojme
se prioritete ne punen me femijet duhet te perbejne, realizimi i
te drejtes se femijeve per arsimim dhe edukim si dhe
sensibilizimi i opinionit per mbrojtjen e te drejtave te
femijeve dhe ketu
nje rol te madh ka media.
Edukimi
i femijeve perben jo vetem nje te drejte universale per femijet,
por eshte dhe nje kusht i domosdoshem i formimit dhe zhvillimit
te gjithanshem te personalitetit te tyre, integrimit social per
femijet ne nevoje. Dhe nga ana tjeter integrimi nepermjet
shkollimit kerkon dhe nje pune me te kujdesshme e profesionale
ne shkolla. Shkolla perben faktorin me te rendesishem qe
percakton cilesine intelektuale te nje vendi, eshte garanci e se
ardhmes.
Nuk duhet te harrojme qe investimi i shoqerise per ta,
eshte investim per te ardhmen e vendit. Ndaj cilesia dhe sasia e
te ardhurave publike qe shkojne ne favor te shkollimit,
kontrolli ne menyre te vazhdueshme i shendetit fizik e mendor te
femijeve, sigurimi i hapesirave publike te nevojshme per
argetimin e femijeve, bashkerendimi i punes shkolle-familje,
mbrojtja e femijeve nga dhuna fizike e psikologjike e te
rriturve, jane disa nga shembujt ku mund te drejtohet veprimi
politik ne favor te femijeve. Femijet duhet te perbejne vizionin
e se ardhmes sone. Prandaj mendoj se duhet te jete pjese e Kodit
te Sjelljes, qe kane firmosur perfaqesuesit e partive politike
me 27 Prill 2005, edhe mosangazhimi dhe mosperfshirja e femijeve
ne fushata elektorale.
Se fundi, le t’i leme femijet te qete e te shkujdesur,
te gezojne femijerine e tyre, larg andrrallave dhe problemeve te
politikes. Nese momentalisht do te kishte nje politike sa me
prane tyre, ajo do te ishte politika e mospolitizimit te
femijeve. Ata kane permasa te tjera te realitetit, i cili edhe
pa politizimin e skajshem, mbetet tejet i rende dhe sfidues per
nje moshe teper te ndjeshme dhe mbreselenese per mentalitetin e
se ardhmes, te cilen te gjithe e duam te ndryshme nga e sotmja.
|