FJALA E AVOKATIT TË POPULLIT, Z. ERMIR DOBJANI ME RASTIN E PUBLIKIMIT TË STUDIMIT GLOBAL PËR DHUNËN NDAJ FËMIJËVE, REALIZUAR NGA SEKRETARI I PËRGJITHSHËM I KOMBEVE TË BASHKUARA

Tiranë, më 12 tetor 2006

            E nderuar zj.Kryetare e Parlamentit

            E nderuar zj. Carrie Aurer

            Të nderuar zotërinj Ministra

Të nderuar të pranishëm

Ju falenderoj për ftesën që të marr pjesë në promovimin e këtij studimi për dhunën ndaj fëmijëve dhe mundësinë për të folur.

Duke rënë të gjithë dakort se dhuna në familje njihet si një problem madhor social, besoj se njëkohësisht pranojmë se problemi më delikat i familjes është cilësia e mirërritjes së fëmijës.

Nëse ka një objekt, mbi të cilin përthyhet edhe shqetësimi më i vogël, thënë ndryshe, një fjalë e thënë pa takt, një e ngritur zëri, një kryqëzim batutash thumbuese midis prindërve, pse jo edhe një gjest dhune të shprehur në familje, ky objekt është fëmija.

Si Avokat i Popullit, por edhe si qytetar, ndaj përshtypjen se ende vazhdojmë të jemi një shoqëri ku ka marzhe të larta ndjenja e frikës dhe psikologjia ndëshkuese. E vërteton këtë edhe studimi nga ku rezulton se 34,4% e gjithë nxënësve percepton pasiguri të niveleve të ndryshme.

Shohim shpesh në televizione, por edhe kam vizituar si Avokat i Popullit disa familje të ngujuara nga gjakmarrja, një fenomen barbar që tejkalon kohën dhe hapësirën ku jetojmë dhe ku bën pjesë Shqipëria. E para pyetje që të vjen ndërmend është: “Sa fëmijë janë privuar nga gëzimi i fëmijërisë, nga edukimi dhe arsimimi i tyre, pa llogaritur gjithmonë rrezikun evident për jetën e tyre?” Të vetmen vërejtje që kam për studimin është mospërfshirja e ngujimit të fëmijëve nga gjakmarrja.

Kam pritur në Zyrën e Avokatit të Popullit veç të tjerave edhe një fëmijë që flinte mbështjellë me kartona ambalazhesh, dhe pyetja e parë ka qënë: “A i ke prindërit dhe pse ke ikur nga institucioni i kujdesit?”

Kemi reaguar edhe ndaj njoftimeve të mediave për ndalime të miturish në rajone policie, dhe nuk kemi nguruar të shprehemi dhe të kërkojmë ndëshkimin e dhunuesve, qofshin edhe të veshur me uniformë policie apo me titullin e përmbaruesit të gjykatës. Kam reaguar si Avokat i Popullit edhe kur fëmijët janë përdorur si dekor elektoral në garat politike të radhës, por për fat të keq politikanët vazhdojnë t’i përdorin fëmijët për të zbukuruar imazhin e tyre. Hap cilësor i punës për fëmijët përbën edhe Konferenca jonë Kombëtare e zhvilluar në 15 dhjetor 2005, ku u përcaktuan mjaft Rekomandime me vlerë.

Pranë Avokatit të Popullit ka rreth një vit që vepron nënseksioni për të drejtat e fëmijëve, në kuadrin e një projekti në bashkëpunim me Save the Children. Brenda këtij viti do të hapim dy zyra rajonale, në Shkodër dhe Korçë, posaçërisht për mbrojtjen e fëmijëve. Duke patur parasysh Rekomandimet e Studimit deklaroj se veç ndihmës në fushën e hartimit të legjislacionit, në fushën institucionale, po të kemi mbështetje financiare nga Qeveria, mund të marrim përgjegjësinë e kryerjes së detyrave si një strukturë e veçantë qeveritare që të merret në mënyrë të veçantë me trajtimin e dhunës ndaj fëmijëve. Por a mjafton? Sigurisht që jo.

Jam i ndërgjegjshëm, se edhe ky Raport dhe diskutimi në instancat më të larta, është hap i rëndësishëm për ta parë të vërtetën në sy, dhe për pasojë, për të parë reagimin e shoqërisë tonë, ecja përpara e së cilës, normalisht përparon ose ngec në vend, pikërisht nga projektimi i një të ardhmeje ku interesi më i lartë do të jetë interesi i fëmijëve, ashtu siç përcakton Konventa e OKB për fëmijët.

Duke vlerësuar studimin, shpresoj që secili nga ne të nxjerrë detyrat që ka për të kryer, qoftë individualisht, qoftë për institucionin ku punon apo drejton.

Faleminderit për vëmendjen.